Een link (hyperlink, deeplink) is een verwijzing naar pagina of bestand op het internet. In html kan deze gemaakt worden met de volgende code:<\/p>\n
<a href=”http:\/\/www.voorbeeld.nl”>klik hier<\/a>.<\/p><\/blockquote>\n
Juridisch interessant zijn vooral de links die verwijzen naar een webpagina\/bestand op een \u00e1ndere website\/server. (Knoppen waarmee men binnen een website kan navigeren zijn ook links).<\/p>\n
Een v\u00f3rm van linken is het embedden (framen, inline linken). Hierbij worden er gegevens van een andere website, direct op de eigen website getoond. Die gegevens lijken onderdeel te zijn van de \u00e9igen website. Voor het leeuwendeel van het internetpubliek is het nauwelijks waarneembaar dat die gegevens van elders komen. Vanwege dit m.i. afwijkende karakter t.o.v. de traditionele link, behandel ik deze vorm van ‘linken’ apart op mijn pagina over embedden<\/a>.<\/p><\/blockquote>\n
Juridische kwalificatie<\/h2>\n
Links raken twee vormen van recht, te weten het auteursrecht en het vangnet uit het commune recht; de onrechtmatige daad.<\/p>\n
Auteursrecht<\/h3>\n
Het auteursrecht geeft de rechthebbende het exclusieve recht zijn werk te verveelvoudigen en\/of openbaar te maken.<\/p>\n
Verveelvoudiging<\/h4>\n
In de praktijk is een link nooit een verveelvoudiging. Een link is z\u00e9lf namelijk nooit een kopie van een werk. Een link is ‘slechts’ een verw\u00edjzing naar een pagina\/bestand die op z\u00edjn beurt een werk kan bevatten.<\/p>\n
Openbaarmaking<\/h4>\n
Het plaatsen van een beschermde tekst of afbeelding op een webpagina levert een auteursrechtelijke openbaarmaking op. Ook het plaatsen van een bestand (met daarin een beschermd werk) op een server levert een openbaarmaking op. Of het l\u00ednken naar andermans webpagina, afbeelding of (ander) bestand een openbaarmaking kan opleveren, staat ter discussie.<\/p>\n
In het Europese recht wordt i.p.v. ‘openbaarmaking’ gewerkt met het begrip ‘mededeling aan het publiek’. Mocht iets reeds op het internet staan, dan levert een link daarnaartoe volgens het Europese Hof slechts een auteursrechtinbreuk op, indien met die link een nieuw publiek wordt bereikt. Het begrip ‘nieuw publiek’ kan objectief en subjectief worden ingevuld.<\/p>\n
In de objectieve leer is de feitelijke toegankelijkheid doorslaggevend. Wanneer men iets op het internet zet kan het gehele internetpubliek daar bij. Hierdoor zal een l\u00ednk n\u00e1\u00e1r zoiets nimmer een ‘nieuw’ publiek kunnen bereiken.<\/p>\n
In de subjectieve leer is doorslaggevend voor welk publiek toestemming<\/i> is verleend door de rechthebbende. Begin 2014 koos het Europese Hof in Svensson voor deze leer. Autoriteit Dirk Visser<\/a> voorspelde dat het Europese Hof deze leer zou hanteren:<\/p>\n
[…] Het gaat om de vraag voor welk publiek toestemming was gegeven. Als iets met toestemming feitelijk voor iedereen toegankelijk op internet staat, dan wordt met hyperlinken geen nieuw publiek bereikt. Als het er zonder toestemming staat wordt er door hyperlinken w\u00e9l een nieuw publiek bereikt. […]<\/p><\/blockquote>\n
Toepassing van deze leer leidt tot de volgende consequentie(s).<\/p>\n
Stel iemand registreert www.playboy-fotos-britt-dekker.ru en plaatst daar (z\u00f3nder toestemming van de rechthebbende) Playboy foto’s. Deze laat de website voorts indexeren door Google. De website wordt al snel goed gevonden in Google en scoort hoog. Volgens de subjectieve leer is het dan zo dat bijvoorbeeld nu.nl t\u00f3ch een inbreukmakende mededeling\/openbaarmaking doet, wanneer een link wordt opgenomen die verwijst naar de website.<\/p>\n
Deze uitkomst klinkt natuurlijk als muziek in de oren voor gedupeerde rechthebbenden en correspondeert met het hoge beschermingsniveau van de Auteursrechtrichtlijn. W\u00e9l wordt met deze invulling een behoorlijke afstand genomen van hetgeen men normaal gesproken verstaat onder woorden zoals ‘openbaarmaken’ en ‘een mededeling aan een (nieuw) publiek’.<\/p>\n
Onrechtmatige daad<\/h3>\n
Een link kan een onrechtmatige daad opleveren, bijvoorbeeld wanneer auteursrechtinbreuk wordt gefaciliteerd<\/i>. Dit was het geval bij de wiskunde-leraar die op z’n site links naar uitwerkingen verzamelde (welke inbreuk maakten op de auteursrechten van Noordhoff). M.i. is d\u00edt de weg om links naar evident inbreukmakend materiaal aan te pakken. <\/p>\n
Uitspraken en quotes<\/h2>\n
Hieronder vindt u relevante passages uit gerechtelijke uitspraken over dit onderwerp (in omgekeerde chronologische volgorde).<\/p>\n
\n
- Dirk Visser over: HvJ EU (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker<\/i>) – 13 sep 2016\n <\/li>\n
- HvJ EU (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker<\/i>) – 8 sep 2016\n <\/li>\n
- HvJ EU Conclusie AG (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker<\/i>) – 6 okt 2015\n <\/li>\n
- Hof Den Bosch (MyP2P<\/i>) – jun 2015\n <\/li>\n
- Hoge Raad (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker<\/i>) – apr 2015\n <\/li>\n
- HvJ EU (Bestwater<\/i>) – okt 2014\n <\/li>\n
- Hof Amsterdam (News Service Europe vs. BREIN<\/i>) – aug 2014\n <\/li>\n
- HvJ EU (Svensson<\/i>) – feb 2014\n <\/li>\n
- Hof Amsterdam (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker<\/i>) – nov 2013\n <\/li>\n
- Hof Amsterdam (leraar met links naar uitwerkingen<\/i>) – jan 2013\n <\/li>\n
- European Copyright Society over ‘Svensson’ – jan 2013\n <\/li>\n
- Rechtbank Amsterdam (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker<\/i>) – sep 2012\n <\/li>\n
- Rechtbank Leeuwarden (Batavus\/Bikemotion, link is geen verveelvoudiging<\/i>) – 2003\n <\/li>\n
- Bundesgerichtshof (Paperboy<\/i>) – 2003\n <\/li>\n
- Hoge Raad (El Cheapo<\/i>) – 2002\n <\/li>\n
- Deense High Court (Link is openbaarmaking<\/i><\/b>) – 2001\n <\/li>\n
- Rechtbank Rotterdam (Kranten.com, link is geen verveelvoudiging<\/i>) – 2000\n <\/li>\n<\/ul>\n
—<\/p>\n
13 september 2016
\nDirk Visser over: Hof van Justitie EU (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker<\/i>) – ie-forum<\/a><\/p>\nVisser markeert als belangrijkste dat het HvJ EU ‘kennis van illegaliteit’ van het gelinkte introduceert om te bepalen of sprake is van ‘een mededeling aan het publiek’.<\/p>\n
—<\/p>\n
8 september 2016
\nHof van Justitie EU (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker<\/i>) – uitspraak<\/a><\/p>\nLink-plaatsers met een winstoogmerk zullen eerder (moeten) onderzoeken of iets illegaal op internet staat.<\/p>\n
—<\/p>\n
6 oktober 2015
\nHof van Justitie EU – Conclusie AG (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker<\/i>) – uitspraak<\/a><\/p>\nGeen auteursrechtelijke relevante handeling want geen ‘mededeling’ en tevens onvoldoende duidelijk dat ‘nieuw publiek’ wordt bereikt.<\/p>\n
54 […] maar ik meen dat de hyperlinks die leiden naar beschermde werken \u2013 zelfs als zij direct zijn \u2013 deze niet \u201ebeschikbaar stellen\u201d aan een publiek wanneer zij al vrij toegankelijk zijn op een andere site, maar het vinden ervan louter faciliteren.<\/p>\n
55. HvJ EU in Football Association Premier League nadruk gelegd op feit dat werk niet toegankelijk zu zijn voor gasten hotel zonder tussenkomst hotel om signaal aan tebieden middel tv-toestellen.<\/p>\n
56. […] HvJ EU oordeelde in Footbal Assiciation Prem League dat eigenaar van een horecagelegenheid een \u201emededeling aan het publiek\u201d verricht wanneer hij de in die horecagelegenheid aanwezige klanten bewust toegang tot een uitzending biedt die beschermde werken bevat, door middel van een televisiescherm en luidsprekers \u201ewaarbij die klanten zonder tussenkomst van die eigenaar niet van de uitgezonden werken kunnen genieten, ook al bevinden zij zich fysiek in het ontvangstgebied van die uitzending.<\/p>\n
57. Daaruit volgt dat de interventie van de persoon die hyperlinks plaatst, voor de kwalificatie als handeling bestaande in een mededeling onontbeerlijk of cruciaal [vetmaking; mr. R. Hak]<\/strong> moet zijn om te profiteren of genieten van de werken.<\/p>\n<\/blockquote>\n
Hyperlinks zien op alle potenti\u00eble gebruikers van de site, dus op onbepaald, vrij groot aantal potenti\u00eble ontvangers, dus op publiek.<\/p>\n
Svensson eist echter een ‘nieuw’ publiek indien reeds toestemming bestaat aan het publiek. Die toestemming ontbreekt in casu, dus geen ‘nieuw publiek’.<\/p>\n
70. Ingeval de foto\u2019s voor alle internetgebruikers vrij beschikbaar waren op andere sites, was een dergelijke interventie van GS Media niet onontbeerlijk voor de beschikbaarstelling. Er was dus geen \u201enieuw publiek\u201d en de vraag of de rechthebbende toestemming heeft gegeven voor de oorspronkelijke mededeling rijst niet.<\/p><\/blockquote>\n
—<\/p>\n
30 juni 2015
\nGerechtshof ‘s-Hertogenbosch (MyP2P vs. Premier League c.s.) – uitspraak<\/p>\nIn deze zaak kon men op de website van MyP2P links vinden naar illegaal aangeboden digitale streams van beeldverslagen van sportwedstrijden. Bij het klikken op de link werd een apart scherm getoond met een andere URL dan die van MyP2P.<\/p>\n
—<\/p>\n
3 april 2015
\nHoge Raad (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker) – uitspraak<\/p>\nInzake de link naar Filefactory waar de foto’s stonden stelt de Hoge Raad de volgende prejudici\u00eble vragen.<\/p>\n
1.a Is sprake van een \u2018mededeling aan het publiek\u2019 in de zin van art. 3 lid 1 van Richtlijn 2001\/29 wanneer een ander dan de auteursrechthebbende door middel van een hyperlink op een door hem beheerde website verwijst naar een door een derde beheerde, voor het algemene internetpubliek toegankelijke website, waarop het werk zonder toestemming van de rechthebbende beschikbaar is gesteld?<\/p>\n
1.b Maakt het daarbij verschil of het werk ook anderszins niet eerder met toestemming van de rechthebbende aan het publiek is medegedeeld?<\/p>\n
1.c Is van belang of de \u2018hyperlinker\u2019 op de hoogte is of behoort te zijn van het ontbreken van toestemming van de rechthebbende voor de plaatsing van het werk op de bij 1.a genoemde website van de derde en, in voorkomend geval, van de omstandigheid dat het werk ook anderszins niet eerder met toestemming van de rechthebbende aan het publiek is medegedeeld?<\/p>\n
2.a Indien het antwoord op vraag 1.a ontkennend luidt: is in dat geval w\u00e9l sprake van een mededeling aan het publiek, of kan daarvan sprake zijn, indien de website waarnaar de hyperlink verwijst, en daarmee het werk, voor het algemene internetpubliek weliswaar vindbaar is, maar niet eenvoudig, zodat het plaatsen van de hyperlink het vinden van het werk in hoge mate faciliteert?<\/p>\n
2.b Is bij de beantwoording van vraag 2.a van belang of de \u2018hyperlinker\u2019 op de hoogte is of behoort te zijn van de omstandigheid dat de website waarnaar de hyperlink verwijst voor het algemene internetpubliek niet eenvoudig vindbaar is?<\/p>\n
3. Zijn er andere omstandigheden waarmee rekening moet worden gehouden bij beantwoording van de vraag of sprake is van een mededeling aan het publiek indien door middel van een hyperlink toegang wordt verschaft tot een werk dat niet eerder met toestemming van de rechthebbende aan het publiek is medegedeeld?<\/p><\/blockquote>\n
—<\/p>\n
21 oktober 2014
\nHof van Justitie EU (Bestwater<\/i>) – uitspraak<\/a><\/p>\nBeschikking en geen arrest, hetgeen waarvoor het Hof kiest als zij van oordeel is dat de vraag eenvoudig te beantwoorden is.<\/p>\n
Door de koppeling van de film met hun internetsite verweiden de beklaagden de kring van potentiele geadresseerden niet.<\/p>\n
Durch die Verkn\u00fcpfung des Films mit ihrer Internetseite erweitern die Beklagten den Kreis der potentiellen Adressaten nicht.<\/p><\/blockquote>\n
Antwoord Hof:<\/p>\n
De embedding van een op een website openlijk toegankelijk beschermd werk in een andere website middels een link onder gebruikmaking van de framing-techniek, hetgeen <\/p>\n
Die Einbettung eines auf einer Website \u00f6ffentlich zug\u00e4nglichen gesch\u00fctzten Werkes in eine andere Website mittels eines Links unter Verwendung der Framing-Technik, wie sie im Ausgangsverfahren in Frage steht, allein stellt keine \u00f6ffentliche Wiedergabe im Sinne von Art. 3 Abs. 1 der Richtlinien 2001\/29\/EG (…) dar, soweit das betreffende Werk weder f\u00fcr ein neues Publikum noch nach einem speziellen technischen Verfahren wiedergegeben wird, das sich von demjenigen der urspr\u00fcnglichen Wiedergabe unterscheidet.<\/p><\/blockquote>\n
—<\/p>\n
19 augustus 2014
\nHof Amsterdam (News Service Europe vs. BREIN) – Online op Scridb – Pdf op Bureau Brandeis<\/p>\nEen tussenpersoon is niet aansprakelijk voor (auteursrecht)inbreuken door gebruikers. Hierdoor hoeft deze niet preventief te filteren. Wel dient deze een notice-and-takedown procedure te bieden.<\/p>\n
—<\/p>\n
13 februari 2014
\nHof van Justitie EU (Svensson) – uitspraak<\/a><\/p>\nPlaatsen link is ‘mededeling’.<\/p>\n
16. “Mededeling aan het publiek” verbindt twee cumulatieve elementen; “handeling bestaande in een mededeling” van een werk en de mededeling ervan aan een \u201epubliek\u201d (ITV Broadcasting e.a., C\u2011607\/11, pt. 21 en 31). Die eerste moet ruim worden opgevat wegens hoog beschermingsniveau (pt. 17).<\/p>\n
Dienaangaande vloeit uit artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001\/29 voort dat elke handeling bestaande in een mededeling van een werk aan het publiek moet worden toegestaan door de houder van het auteursrecht.<\/p>\n
16 Aldus volgt uit deze bepaling dat het begrip mededeling aan het publiek twee cumulatieve elementen met elkaar verbindt, te weten een \u201ehandeling bestaande in een mededeling\u201d van een werk en de mededeling ervan aan een \u201epubliek\u201d (zie in die zin arrest van 7 maart 2013, ITV Broadcasting e.a., C\u2011607\/11, punten 21 en 31).<\/p>\n
17 Het eerste van deze elementen, te weten het bestaan van een \u201ehandeling bestaande in een mededeling\u201d, moet ruim worden opgevat (zie in die zin arrest van 4 oktober 2011, Football Association Premier League e.a., C\u2011403\/08 en C\u2011429\/08, Jurispr. blz. I\u20119083, punt 193) teneinde \u2013 zoals met name voortvloeit uit de punten 4 en 9 van de considerans van richtlijn 2001\/29 \u2013 een hoog beschermingsniveau te waarborgen aan de houders van een auteursrecht.<\/p>\n
18 In casu dient erop te worden gewezen dat door het plaatsen op een website van aanklikbare links naar beschermde werken die zonder enige toegangsbeperking op een andere website zijn gepubliceerd, de gebruikers van eerstgenoemde website een directe toegang tot die werken wordt geboden.<\/p>\n
19 Zoals volgt uit artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001\/29 is er met name reeds van een \u201ehandeling bestaande in een mededeling\u201d sprake wanneer een werk op zodanige wijze voor het publiek beschikbaar wordt gesteld dat het voor de leden van dit publiek toegankelijk is, zonder dat van beslissend belang is of zij gebruikmaken van die mogelijkheid (zie naar analogie arrest van 7 december 2006, SGAE, C\u2011306\/05, Jurispr. blz. I\u201111519, punt 43).<\/p>\n
20 Hieruit volgt dat, in omstandigheden als die in het hoofdgeding, het plaatsen van aanklikbare links naar beschermde werken moet worden aangemerkt als een \u201ebeschikbaarstelling\u201d en derhalve als een \u201ehandeling bestaande in een mededeling\u201d in de zin van die bepaling.<\/p>\n
21 Wat het tweede van bovengenoemde elementen betreft, te weten dat het beschermde werk daadwerkelijk aan een \u201epubliek\u201d moet zijn medegedeeld, vloeit uit artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001\/29 voort dat het begrip \u201epubliek\u201d waarnaar deze bepaling verwijst, op een onbepaald aantal potenti\u00eble ontvangers ziet en overigens een vrij groot aantal personen impliceert (reeds aangehaalde arresten SGAE, punten 37 en 38, en ITV Broadcasting e.a., punt 32).<\/p>\n
22 Een handeling bestaande in een mededeling zoals die welke door een websitebeheerder wordt verricht via aanklikbare links, ziet op alle potenti\u00eble gebruikers van de door deze persoon beheerde website, en dus op een onbepaald en vrij groot aantal ontvangers.<\/p>\n
23 In deze omstandigheden dient te worden geoordeeld dat die beheerder een mededeling aan een publiek verricht.<\/p><\/blockquote>\n
24. Evenwel blijkt uit vaste rechtspraak dat een mededeling zoals die welke in het hoofdgeding aan de orde is, die dezelfde werken als de oorspronkelijke mededeling betreft en net als de oorspronkelijke mededeling via internet en dus op dezelfde technische wijze werd verricht, slechts onder het begrip \u201emededeling aan het publiek\u201d in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001\/29 valt wanneer deze mededeling gericht is tot een nieuw publiek, te weten een publiek dat door de houders van het auteursrecht niet in aanmerking werd genomen toen zij toestemming verleenden voor de oorspronkelijke mededeling aan het publiek (zie naar analogie arrest SGAE, reeds aangehaald, punten 40 en 42; beschikking van 18 maart 2010, Organismos Sillogikis Diacheirisis Dimiourgon Theatrikon kai Optikoakoustikon Ergon, C\u2011136\/09, punt 38, en arrest ITV Broadcasting e.a., reeds aangehaald, punt 39).<\/p><\/blockquote>\n
In casu dient te worden vastgesteld dat de beschikbaarstelling van de betrokken werken via een aanklikbare link zoals in het hoofdgeding niet leidt tot een mededeling van de betrokken werken aan een nieuw publiek.<\/p><\/blockquote>\n
Er wordt (natuurlijk) w\u00e9l een nieuw publiek bereikt wanneer de link een beveiliging omzeilt (zoals een inlog). Dit slaat m.i. echter niet op deeplinks, welke ook zonder inlog (wellicht onbedoeld) online zijn te raadplegen. Het is m.i. niet zo dat men enkel naar de home-page van andere websites mag verwijzen.<\/p>\n
Indien daarentegen een aanklikbare link de gebruikers van de website waarop deze link zich bevindt, in staat stelt om beperkingsmaatregelen te omzeilen die op de website waar het beschermde werk zich bevindt zijn getroffen teneinde de toegang van het publiek te beperken tot de abonnees ervan, en aldus een interventie vormt zonder welke die gebruikers niet zouden kunnen beschikken over de verspreide werken, dienen al deze gebruikers te worden beschouwd als een nieuw publiek dat door de houders van het auteursrecht niet in aanmerking werd genomen toen deze toestemming verleenden voor de oorspronkelijke mededeling, zodat de toestemming van de houders vereist is voor een dergelijke mededeling aan het publiek. Dit is met name het geval wanneer het werk niet meer beschikbaar is voor het publiek op de website waarop het oorspronkelijk werd medegedeeld of wanneer het thans op die website enkel beschikbaar is voor een beperkt publiek, terwijl het op een andere website toegankelijk is zonder toestemming van de houders van het auteursrecht.<\/p><\/blockquote>\n
—<\/p>\n
19 november 2013
\nHof Amsterdam (Geenstijl vs. Sanoma, Playboy & Britt Dekker) – uitspraak<\/p>\n2.4.4 Het hof neemt tot uitgangspunt dat het internet in zijn huidige vorm een vrij, open en voor een ieder toegankelijk communicatienetwerk is. Degene die een werk op internet plaatst zodanig dat dit toegankelijk is voor het publiek (en daardoor mededeling doet aan het publiek in de zin van de Auteursrechtrichtlijn), is degene die dit werk ter beschikking stelt van het publiek en dus openbaart. Verwijzing met een hyperlink naar een aldus op een andere locatie openbaar gemaakt werk is niet veel anders dan met een voetnoot in een boek of tijdschriftartikel verwijzen naar een reeds gepubliceerd ander werk. Een zelfstandige manier van openbaar maken of van interventie daarbij is het geven van een hyperlink in dat geval in beginsel niet.<\/p><\/blockquote>\n
—<\/p>\n
29 oktober 2013
\nHof ‘s-Gravenhage (tussenarrest) – uitspraak – nu.nl<\/p>\nEdskes uploadde toch zelf bestanden en loog onder ede.<\/p>\n
1.6. Op 15 februari 2010 heeft de voorzieningenrechter in de rechtbank ‘s-Gravenhage een ex parte beschikking afgegeven waarin hij oordeelt dat voorshands voldoende aannemelijk is geworden dat Edskes Real Alternative aanbiedt, dat Real Alternative verveelvoudigingen bevat van software waarop auteursrechten van Real Networks rusten en dat Edskes door het aanbieden van Real Alternative inbreuk maakt op de auteursrechten van Real Networks, De voorzieningenrechter heeft Edskes bevolen de openbaarmaking van Real Alternative te staken op straffe van verbeurte van een dwangsom. Voorts heeft hij Real Networks verlof verleend om conservatoir bewijsbeslag te leggen op alle schriftelijke en elektronische documenten waaruit de omvang van de inbreuk blijkt. Bepaald is dat de deurwaarder de beslagen documenten in gerechtelijke bewaring zal geven aan de aangewezen gerechtelijke bewaarder Digijuris.<\/p><\/blockquote>\n
—<\/p>\n
15 januari 2013
\nHof Amsterdam (leraar met links naar uitwerkingen op site) – uitspraak – forumpost van wiskundeleraar<\/p>\nEen hyperlink is geen openbaarmaking, maar in casu wel onrechtmatig<\/p>\n
2.8 […] Nu niet vast staat dat [ Appellant ] de uitwerkingen zelf op internet heeft gezet en het evenmin door middel van bijzondere technische faciliteiten mogelijk maakte dat derden kennis konden nemen van de uitwerkingen maar slechts door een eenvoudige hyperlink de weg daarnaar wees, kan dit niet worden aangemerkt als openbaar maken in de zin van artikel 12 Aw. Volgens [ Appellant ] is het downloaden uit illegale bron toegestaan, zodat het faciliteren daarvan evenmin onrechtmatig is. Deze stelling van [ Appellant ] kan in zijn algemeenheid niet als juist worden aanvaard. De door [ Appellant ] geplaatste hyperlinks maken het voor derden mogelijk of in ieder geval veel eenvoudiger enthousiaste reacties in het gastenboek op de website van [ Appellant ] getuigen daarvan om de illegaal op het internet geopenbaarde uitwerkingen te vinden. [ Appellant ] heeft niet weten te concretiseren dat de uitwerkingen ook via zoekprogramma’s of andere links bereikbaar zijn, zodat het hof aan dat verweer, wat daar verder van zij, voorbij gaat. Dat [ Appellant ] door het plaatsen van de hyperlinks derden (in vergaande mate) behulpzaam is, is in dit geval in strijd met de zorgvuldigheid die in het maatschappelijk verkeer betaamt te achten. […]<\/p><\/blockquote>\n
—<\/p>\n
januari 2013
\nEuropean Copyright ‘Society’ over linken.
\npdf op scribd.com<\/p>\n—<\/p>\n
18 september 2012
\nZweden – Gerechtshof (Svea hovr\u00e4tt)<\/p>\n1) Is sprake van een mededeling aan het publiek in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn [2001\/29] wanneer iemand anders dan de houder van het auteursrecht op een bepaald werk, op zijn website een aanklikbare link plaatst naar het werk?
\n2) Is het voor het antwoord op de eerste vraag relevant of het werk waarnaar de link verwijst, is geplaatst op een website waartoe iedereen zonder beperkingen toegang heeft dan wel of de toegang op enige wijze is beperkt?
\n3) Moet bij de beantwoording van de eerste vraag onderscheid worden gemaakt tussen gevallen waarin het werk, nadat de gebruiker op de link heeft geklikt, wordt getoond op een andere website, en gevallen waarin het werk, nadat de gebruiker op de link heeft geklikt, aldus wordt getoond dat de indruk wordt gewekt dat het op dezelfde website verschijnt?
\n4) Kan een lidstaat een ruimere bescherming bieden aan het uitsluitende recht van auteurs door onder het begrip \u201amededeling aan het publiek\u2019 een groter aantal handelingen te verstaan dan die welke zijn genoemd in artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001\/29?<\/p><\/blockquote>\n—<\/p>\n
12 september 2012
\nRechtbank Amsterdam (Geenstijl (van Sanoma) vs. Playboy & Britt Dekker) – uitspraak – boek9 – VERNIETIGD<\/strong><\/p>\nEen hyperlink is geen openbaarmaking tenzij…<\/p>\n
4.11 Het plaatsen van een hyperlink, die verwijst naar de locatie op het internet waar een bepaald werk voor publiek toegankelijk is gemaakt, is in beginsel geen zelfstandige openbaarmaking. De feitelijke terbeschikkingstelling aan het publiek vindt plaats op de website waar de hyperlink naar verwijst.<\/p>\n
[…]<\/p>\n
4.14. Bij het begrip \u2018mededeling aan het publiek\u2019 (artikel 3 van de Auteursrechtrichtlijn), moet het gaan om bereik van een ander publiek dan het door de oorspronkelijke mededeling van het werk beoogde publiek, in feite dus een nieuw publiek. De rechtbank oordeelt dat GeenStijl de fotoreportage heeft ontsloten voor een nieuw publiek, te weten de gemiddeld 230.000 dagelijkse bezoekers van haar website. Er was nog geen, hooguit een zeer klein, publiek dat kennis had genomen van de fotoreportage, aangezien deze op een paar foto\u2019s na (uitgezonden door Pownews) nog niet was gepubliceerd of op andere wijze was ontsloten. Door het plaatsen van de hyperlink kon een vrij grote en onbepaalde kring van personen kennis nemen van de fotoreportage. Dit is een ander publiek dan dat waarop de auteursrechthebbende doelde toen deze toestemming verleende voor openbaarmaking van de fotoreportage.<\/p><\/blockquote>\n
—<\/p>\n
27 juni 2012
\nBuma\/Stemra wil linken naar radiostreams belasten<\/p>\nDe website www.op.fm biedt links naar radiostations. Buma wil dat deze site een licentie afsluit om de muziek te mogen aanbieden.<\/p>\n
nu.nl<\/p>\n
—<\/p>\n
13 januari 2012
\nVerenigd Koninkrijk – UK Court<\/p>\nRichard O’Dwyer (23) is eigenaar van site TVShack.net. Deze site bevat enkel links naar auteursrechtelijk beschermd materiaal. De engelse rechter oordeelt dat hij kan worden uitgeleverd aan de VS. pdf<\/p>\n
O’Dwyer voerde aan dat het disproportioneel was om hem uit te leveren en in strijd zou zijn met art. 8 EVRM en art. 87(2) Extradition Act 2003.<\/p>\n
—<\/p>\n
2 november 2011
\nRechtbank ‘s-Gravenhage (Edskes) – uitspraak – mediareport.nl – solv<\/p>\nLink naar door een derde aangeboden (vermeend) inbreukmakende software is geen openbaarmaking of verveelvoudiging in de zin van de Auteurswet en valt niet onder artikel 26d Auteurswet.<\/p>\n
4.11 […] Edskes heeft door het plaatsen van een hyperlink volgens de rechtbank enkel de bewegwijzering beschikbaar gesteld naar de locatie van het bestand Real Alternative, waar het voor het publiek toegankelijk was. De feitelijke download vond dus plaats van de server van Freenet.<\/p><\/blockquote>\n
—<\/p>\n
20 september 2011
\nOostenrijk – Oberster Gerichtshof – uitspraak<\/p>\n?<\/p>\n
—<\/p>\n
11 juni 2010
\nRechtbank Stockholm<\/p>\nVordering afgewezen.<\/p>\n
—<\/p>\n
2 juni 2010
\nRechtbank ‘s-Gravenhage (FTD\/Eyeworks) – scribd<\/p>\nGeen hyperlink, maar slechts het noemen van de titel van het werk, is reeds een openbaarmaking!?<\/p>\n
4.4. FTD betoogt dat zij niet openbaar maakt, omdat de auteursrechtelijk beschermde bestanden op geen enkel moment in haar macht zijn. De servers waarop de bestanden zijn opgeslagen worden niet door haar beheerd en zij heeft geen invloed op het downloaden door gebruikers, zo stelt zij. Wat daar ook van zij, naar voorlopig oordeel is niet relevant of de auteursrechtelijk beschermde bestanden op enig moment daadwerkelijk in de macht van FTD zijn. Veeleer is van belang of de handelwijze van FTD gebruikers in staat stelt auteursrechtelijk beschermde bestanden (eenvoudiger) te downloaden en zij daarmee die bestanden de facto ter beschikking stelt van het publiek. Dit is naar voorlopig oordeel het geval.<\/p><\/blockquote>\n
—<\/p>\n
29 maart 2010
\nVerenigd Koninkrijk – High Court of Justice (20th Century Fox e.a. vs. Newzbin) – uitspraak<\/p>\n—<\/p>\n
18 maart 2010
\nHof van Justitie EU () – uitspraak<\/a><\/p>\nBeschikking n.a.v. Griekse prejudici\u00eble vragen omdat SGAE\/Rafael Hoteles nauwelijks gemotiveerd was.<\/p>\n
—<\/p>\n